Laatste Nieuws
Populair Nieuws
Laatste Reacties
- Vanuit een andere dimensie herschrijft J.R.R. Tolkien een stukje zodat dat de Fellowship aangekomt op Mars om het recept te vinden zodat ze daarna weer terug naar Midden-Aarde kunnen.
- Al snel hebben ze door dat de ring alleen vernietigd kan worden door hem in mount doom te gooien en keren ze terug naar midden aarde.
- J.R.R. Tolkien draaide zich ondertussen om in zijn graf. Lezen die mensen mijn boeken niet meer? millenium Falcon? Dat klinkt als een uitvinding van Sauron!
- Snel bouwen Frodo, Sam en Pepijn de lego stukjes van de millennium falcon weer in elkaar en zetten ze de reis net op tijd weer voort op weg naar Mars.
- "Gossiemopper" zegt Chewbacca, "nu moet ik mijn schip helemaal opnieuw bouwen"
- Helaas de brandende zweep haalde het hele gezelschap neer en met een harde klap lag het space schip in stukken aan de voet van de Berg.
- "Dit is onze kans" zei Gandalf en Chewbacca nam alle leden van de Fellowship of Lego mee naar de Rode Planeet om daar het recept te vinden tegen de negatieve effecten van de ring.
- Of dat dachten ze toch.
- Voordat de ondergrond volledig onder hun verdween sprongen zij net op tijd dit masterpiece in en vlogen naar een veilige plek.
- De aarde sidderde nog na.
Diep onder de wortels der bergen, in de zwarte gewelven van Moria, stierven de laatste tonen van het lied langzaam weg. Het gebrul van de Balrog had opgehouden, doch zijn echo zwierf nog door de eindeloze gangen als een rusteloze geest die geen vrede kende.
Vanuit de hoge duisternis liet de steen stof en gruis los. Het daalde langzaam neer als een grauwe sneeuw, langs de vurige gestalte van de Balrog, langs Gimli zoon van Glóin, en langs Frodo, die zwijgend stond met zijn hand om het gevest van zijn zwaard geklemd.
Niemand sprak.
Het gezelschap keek omhoog naar de onzichtbare gewelven boven hen. In Gimli's ogen lag een schaduw die niet enkel uit de duisternis van Khazad-dûm geboren was. Want onder de Dwergen gold sinds onheuglijke tijden een oud gezegde: waar steen stof wordt, daar spreekt de berg haar waarschuwing.
En de berg sprak nu.
Was hun lied te luid geweest? Hadden hun stemmen iets gewekt dat beter slapend had kunnen blijven? Of had de oude wereld zelf haar ongenoegen getoond?
Het gruis bleef vallen.
Toen werd het stil. Zo stil dat men het neerdalen van iedere korrel kon horen.
En in die stilte wachtte men, totdat iemand de moed vond haar te verbreken.
Loading